Klikzink
Wie zoekt naar felsdak zonnecellen aansluiten op omvormer, wil meestal weten hoe die twee onderdelen praktisch met elkaar verbonden worden en waar daarbij op gelet moet worden. Dat is terecht, want een felsdak werkt anders dan een regulier platdak met losse zonnepanelen. De cellen zitten hier geïntegreerd in de dakplaat zelf, en dat bepaalt direct hoe de bekabeling eruitziet.
Elke felsplaat met geïntegreerde zonnecellen heeft aan de onderzijde een aansluitpunt. Die aansluitpunten worden onderling verbonden via kabels die onder de felsnaad of langs de regel wegwerkt worden, zodat er aan de buitenkant niets zichtbaar is. Per dakvlak komen die kabels samen in een junctiedoos, meestal bij de dakrand of in de dakconstructie zelf. Vanaf die junctiedoos loopt een gelijkstroomkabel naar binnen, naar de omvormer. Dat is in de kern hetzelfde principe als bij losse panelen, maar de uitvoering is strakker: er zijn meer, kortere verbindingen omdat elke plaat een eigen cel-segment is, en die moeten allemaal netjes in serie of parallel geschakeld worden voordat ze de omvormer bereiken.
Het aantal platen dat u in serie zet, bepaalt de spanning die bij de omvormer binnenkomt. Bij een lang dakvlak met veel platen kan die spanning aardig oplopen, en dan moet de omvormer daarop berekend zijn. Dit is precies het punt waar het vaak misgaat: een omvormer die voor een gewoon dak met twintig panelen is uitgezocht, past niet zomaar op een felsdak met honderd kleinere celsegmenten in serie. De configuratie van de strings moet dus specifiek voor dit type dak doorgerekend worden, niet overgenomen uit een standaardschema.
Voor een felsdak met zonnecellen is een stringomvormer in veel gevallen een logische keuze, zeker bij een dakvlak zonder obstakels en zonder schaduw. Maar zodra er een dakkapel, een schoorsteen of een boom in de buurt staat die een deel van het dakvlak beschaduwt, werkt een enkele string minder goed: valt één deel van de rij cellen in de schaduw, dan daalt de opbrengst van de hele string mee. In die situatie is het overwegen waard om met optimizers per sectie te werken, of de strings zo te verdelen dat beschaduwde en onbeschaduwde delen niet in dezelfde lijn zitten. Dat is iets wat per dak bekeken moet worden, niet iets dat u met een vast schema kunt oplossen.
De afstand tussen het dakvlak en de plek waar de omvormer komt te hangen speelt ook mee. Hoe langer de gelijkstroomkabel, hoe groter het spanningsverlies, en bij een felsdak met geïntegreerde cellen ligt de bekabeling vaak al vast in het ontwerp van de dakconstructie. Het is dus verstandig om de plek van de omvormer al bij de planning van het dak te bepalen, en niet pas als het dak al ligt. Een omvormer die achteraf ergens in een verre meterkast moet komen, kost onnodig rendement en extra kabelwerk.
Tot slot nog dit: een felsdak met zonnecellen is geen systeem waarbij u achteraf zomaar een paneel kunt bijplaatsen of vervangen, zoals bij losse panelen. De bekabeling en de celverdeling liggen vast in het ontwerp van de dakplaten. Wilt u later uitbreiden, dan is dat iets om vooraf in de dakindeling mee te nemen, niet iets wat u achteraf nog even aanpast.
Heeft u een dakvlak met een wat ingewikkelder vorm, met dakkapellen, schoorstenen of gedeeltelijke schaduw, dan is het verstandig om de stringindeling en de omvormerkeuze samen met de installateur te bespreken voordat de platen besteld worden. Een eenvoudige schets van het dakvlak met de positie van obstakels en de gewenste plek van de omvormer is al genoeg om een eerste advies te geven.