Klikzink
Wie overweegt om felsdak zonnecellen op appartementencomplex aanleggen te laten uitvoeren, merkt al snel dat dit een ander traject is dan bij een vrijstaande woning. Niet omdat de techniek anders is, maar omdat er meer partijen bij betrokken zijn en het dak zelf vaak complexer in elkaar zit.
Een appartementengebouw heeft doorgaans een groter dakvlak, maar dat vlak is lang niet altijd één aaneengesloten oppervlak. Vaak zijn er meerdere kapconstructies, dakkapellen, liftschachten of installatieruimtes die het beschikbare oppervlak opbreken. Voordat er iets gezegd kan worden over de opbrengst, moet eerst in kaart worden gebracht welke delen van het dak bruikbaar zijn, in welke richting ze liggen en of de onderliggende constructie het gewicht van een felsdak met geïntegreerde zonnecellen kan dragen. Bij oudere complexen is dat laatste niet vanzelfsprekend; een bouwkundige beoordeling is dan geen formaliteit maar een noodzakelijke stap.
Bij een woning is de eigenaar ook de gebruiker van de opgewekte stroom. Bij een appartementencomplex ligt dat anders. Het dak is meestal gemeenschappelijk eigendom, wat betekent dat de vereniging van eigenaars akkoord moet gaan voordat er iets aangelegd wordt. Dat raakt meteen aan de vraag hoe de opgewekte energie verdeeld wordt: gaat die naar de gemeenschappelijke voorzieningen zoals de lift en verlichting, of wordt de stroom verrekend met de bewoners naar rato van hun aandeel. Dit is geen technische vraag maar een organisatorische, en ze moet beantwoord zijn voordat er een aannemer aan de slag gaat. Een installatiebedrijf kan het dak aanleggen, maar niet de afspraken binnen de VvE regelen. Dat overleg kost vaak meer tijd dan de aanleg zelf.
Een tweede verschil is dat er mensen wonen terwijl er gewerkt wordt. Steigers, hijswerk en transport van platen over het dak moeten zo worden gepland dat galerijen, balkons en vluchtwegen bereikbaar blijven. Bij een hoog gebouw betekent dit vaak werken met een kraan of een dakhijsinstallatie, wat weer afhankelijk is van de ruimte rond het gebouw voor opstelling. In binnenstedelijke situaties met weinig ruimte op straatniveau is dit vaak de beperkende factor, niet de beschikbare oppervlakte op het dak.
Ook de planning verdient aandacht. Bij een groot dakvlak is het gebruikelijk om in fasen te werken, zodat niet het hele gebouw tegelijk zonder waterdichte dakbedekking zit. Dat vraagt om een zorgvuldige volgorde van strippen en aanbrengen, en om goede afspraken met de bewoners over geluid en bereikbaarheid tijdens de werkzaamheden.
Een felsdak met zonnecellen is op een appartementencomplex niet per definitie de beste keuze. Als het dak sterk versnipperd is door opbouwen en schoorstenen, of als de bruikbare oppervlakte na aftrek van schaduwpartijen en noordgerichte vlakken klein uitvalt, kan het financieel aantrekkelijker zijn om een deel van het dak te benutten met een eenvoudiger systeem, of om eerst te kijken naar isolatie en dakconstructie voordat er geïnvesteerd wordt in opwek. Wie alleen al vanwege de uitstraling kiest voor een felsdak, kan dat ook op een kleiner deel van het dak doen en de rest regulier houden.
Wilt u weten of het dak van uw complex zich leent voor deze aanpak, dan begint dat met een opname ter plaatse: dakvlakken, oriëntatie, draagconstructie en bereikbaarheid worden dan samen in kaart gebracht. Op basis daarvan kunt u met de VvE het gesprek voeren over eigendom en verdeling, voordat er een definitieve keuze gemaakt wordt.