Klikzink
Een garagebedrijf heeft meestal een groot, vlak of licht hellend dak boven de werkplaats, met daaronder apparatuur die de hele dag stroom trekt: compressoren, hefbruggen, verlichting, en steeds vaker een paar laadpalen op het terrein. Overdag verbruiken, overdag opwekken, dat past bij dit soort bedrijf beter dan bij een pand waar 's avonds pas het licht aangaat. Maar deze pagina gaat niet over die opbrengst. Hij gaat over een vraag die bij dit gebouwtype vaak pas gesteld wordt als er al iets misgaat: als het dak lekt of als een baan met zonnecellen het niet meer doet, wie komt er dan, en wie betaalt.
Bij een dak met panelen erop is het antwoord altijd tweeledig. Er is een dakdekker of dakbedrijf dat de bitumen, sandwichpanelen of stalen felsbanen heeft gelegd en daar garantie op geeft. En er is een installateur die de panelen, de bevestigingsconstructie, de bekabeling en de omvormer heeft geplaatst en daar apart garantie op geeft. Twee opdrachten, twee facturen, twee partijen die naar elkaar kunnen wijzen. Loopt er water onder een paneel door omdat een beugeldoorvoer niet goed is afgekit, dan is de vraag meteen: is dat een dakfout of een montagefout van de installateur. Bij een garagebedrijf met een plat of flauw hellend dak, waar water minder snel wegloopt en een lek dus langer onopgemerkt kan blijven boven kostbare apparatuur, is dat geen theoretische vraag.
Een dak met geïntegreerde zonnebanen kent die knip niet. De felsbaan is het dakdeel en de opwekking tegelijk. Er is geen tweede laag die apart is aangebracht, geen beugel die apart is doorgeboord, geen kabelgoot die apart over het dak is gelegd boven op de dakbedekking. Wie de baan legt, legt het dak en de stroomvoorziening in één beweging. Dat betekent dat er ook één partij is die daarover afspraken maakt: degene die de banen heeft gelegd en aangesloten, is verantwoordelijk voor het geheel. Geen knip tussen dakwerk en installatiewerk, en dus ook geen discussie welke van de twee garanties van toepassing is als er iets stuk is.
Wat dat concreet betekent voor een garagebedrijf: als er een lek ontstaat, hoeft niemand uit te zoeken of dat komt door de manier waarop het dak is gelegd of door de manier waarop de zonnecellen zijn ingebouwd, want dat is dezelfde handeling geweest. Dezelfde partij die de fels heeft gemaakt en geklemd, heeft ook de cel in die baan verwerkt. Er is geen aparte bevestigingsconstructie die los van het dak kan gaan zitten, verzakken of los kan trillen door het gebruik van hefbruggen en compressoren in het gebouw daaronder.
Dit is niet hetzelfde als zeggen dat er nooit iets kan gebeuren, of dat de garantietermijnen ergens vastliggen die we hier kunnen noemen. Die verschillen per opdracht, per dakvlak, per uitvoering, en we noemen geen termijn die we niet hebben afgesproken op tekening voor dit specifieke gebouw. Wat we wel kunnen zeggen is dat de vraag wie waarvoor aansprakelijk is, bij een geïntegreerd dak een stuk eenvoudiger te beantwoorden is dan bij twee gescheiden partijen op hetzelfde dak.
Voor een garagebedrijf dat een nieuwe werkplaats bouwt of het dak van de bestaande vervangt, is dit ook een praktische kwestie van wie je aan de telefoon krijgt. Bij een gescheiden aanpak heb je een dakdekker voor het dak en een installateur voor de panelen, en als je een aannemer hebt die het geheel coördineert, moet die twee partijen op elkaar afstemmen: wie plant wanneer, wie is er als eerste nodig, wie herstelt wat als de andere partij iets beschadigt tijdens zijn eigen werk. Bij montage van paneelbeugels op een net gelegd dak komt dat voor: de installateur boort een gat op de verkeerde plek, of beschadigt de coating van het dak bij het aanlopen met materiaal, en dan is de vraag voor wiens rekening dat komt.
Bij een geïntegreerde felsbaan valt die afstemming grotendeels weg, omdat het één werkgang is met één verantwoordelijke partij. Dat is voor een aannemer die het project aanstuurt praktisch, want er is één aanspreekpunt voor het hele dakvlak, of dat nou gaat om de banen zonder cellen of de banen met cellen erin. Voor een garagebedrijf dat zelf opdrachtgever is en niet dagelijks met dakconstructies te maken heeft, is dat ook duidelijker: één partij die het dak heeft gelegd en die je belt als er iets is, in plaats van eerst moeten uitzoeken welk deel van het probleem bij welke partij hoort.
Dat neemt niet weg dat een garagebedrijf ook met andere partijen te maken blijft hebben rond zo'n dak. De netbeheerder voor de aansluiting, de verzekeraar voor de polis op het gebouw, en mogelijk een keuringsinstantie voor de elektrische installatie in het pand. Die staan los van de vraag wie voor het dak zelf garant staat, en die contacten verschillen niet wezenlijk van een dak zonder geïntegreerde opwekking.
Deze knip in verantwoordelijkheid is een reden om voor een geïntegreerd dak te kiezen, maar niet de enige reden en niet altijd de belangrijkste. Een geïntegreerde felsbaan is duurder per wattpiek dan een gewoon paneel op beugels op een bestaand dak, en die investering loont vooral als het dak van het garagebedrijf toch al aan vervanging toe is, of als er nieuw gebouwd wordt. Heeft het bestaande dak van de werkplaats nog jaren mee en is er alleen behoefte aan meer stroom voor de laadpalen op het terrein, dan is een paneel op beugels op dat bestaande dak vaak de logischer keuze: geen nieuw dak nodig, lagere kosten per wattpiek, en de garantievraag is dan gewoon die van twee partijen die je zelf goed op elkaar laat afstemmen.
De knip in aansprakelijkheid speelt vooral mee als het dak zelf al vervangen wordt. Dan betaalt het garagebedrijf één keer voor een dak dat ook stroom levert, in plaats van twee keer voor twee aparte systemen die elk hun eigen garantie en hun eigen faalpunten hebben. Wat de precieze omvang van die besparing of van de garantieafspraken is, verschilt per dakvlak en per uitvoering, en dat rekenen we uit op tekening zodra bekend is hoe groot het dakvlak van de werkplaats is, welke hellingshoek het heeft en wat de wensen zijn rond aansluiting op de laadpalen en de rest van de installatie.