Klikzink
Een dakvlak met solarfels leg je in één keer neer. De banen met cellen en de banen zonder cellen worden in dezelfde beurt gefelst, op dezelfde lijn, met dezelfde klemmen onder de fels. Dat is meteen de reden waarom uitbreiden achteraf iets anders is dan bij losse panelen op een bestaand dak: daar schuif je een rij panelen bij op de bestaande beugels, hier gaat het om het dakvlak zelf.
Dat betekent niet dat uitbreiden onmogelijk is. Het betekent dat je van tevoren moet weten welke vorm van uitbreiden je openhoudt, en die keuze maak je bij de eerste beurt, niet erna.
Een garagebedrijf is een gebouw waar dat vaak relevant is. Er wordt overdag gewerkt, met apparatuur die stroom vraagt op het moment dat de zon ook levert: compressoren, verlichting boven de bruggen, en steeds vaker een laadpaal of twee op het buitenterrein voor voorraadauto's of het wagenpark. Wie nu een dak vervangt boven een werkplaats, denkt vaak niet alleen aan het verbruik van vandaag maar ook aan wat er bijkomt zodra er een derde laadpaal staat of een nieuwe hal tegen de bestaande aan wordt gebouwd.
Er zijn twee manieren om ruimte voor later te maken, en ze werken heel verschillend.
De eerste is een tweede dakvlak. Een garagebedrijf heeft vaak meerdere kappen: de showroom, de werkplaats, misschien een aparte loods voor onderdelen of gebruikte auto's. Als het eerste vlak nu wordt gelegd met solarfels, kan een tweede vlak op een later moment volgen, als eigen project met eigen omvormer of aangesloten op de bestaande installatie. Dat is geen uitbreiding van één dak maar een tweede dak dat meedoet. Praktisch gezien is dat vaak de eenvoudigste route: geen gedeeltelijke sloop van een bestaand vlak, geen puzzel met aansluitingen die al onder de dakrand liggen zoals wij uitleggen bij [hoe de stroom naar binnen komt bij een garagebedrijf](/dakstroom/garagebedrijf/stroom-naar-binnen), gewoon een nieuw stuk dak dat op zichzelf staat tot het is aangesloten.
De tweede manier is subtieler en moet vooraf bedacht worden: een deel van het bestaande vlak leggen met gewone felsbanen zonder cellen, op dezelfde lijn en in dezelfde coating als de banen met cellen, met de bedoeling die kale banen later te vervangen door banen met cellen erin. Dat kan alleen als de plaatsing daar bij het ontwerp al rekening mee houdt: de maatvoering van de banen, de positie van de doorvoeren voor de bekabeling, de verdeling over de dakvlakken. Een baan die nu blind is bevestigd kan later worden vervangen door een baan met cellen zonder dat de rest van het dak opengaat, maar alleen als de fels en de klemmen daar geschikt voor zijn gelegd. Dat is iets wat wij op tekening meenemen als een opdrachtgever aangeeft dat hij nu een deel wil en later meer.
Waar dat voor een garagebedrijf vaak op neerkomt, is een keuze tussen twee volgordes. De ene is: leg nu het hele werkplaatsdak vol, en breid later uit met een tweede vlak boven de showroom of de nieuwe aanbouw, als aparte string. De andere is: leg nu een deel met cellen en houd de rest kaal in afwachting van een volgend budgetjaar. Beide zijn te doen. De tweede vraagt meer voorbereiding, omdat de kale banen straks precies moeten aansluiten op wat er al ligt, in profiel en in kleur na jaren weer en zon.
Wat hier ook meespeelt is waar de stroom vandaan komt en waar hij naartoe moet. Een werkplaats met bruggen, compressoren en een laadpaal heeft een ander verbruiksprofiel dan een kantoor, en de omvormer en de aansluiting op de meterkast worden daarop afgestemd, zoals we beschrijven bij [waar de omvormer komt bij een garagebedrijf](/dakstroom/garagebedrijf/omvormer). Bij een uitbreiding in twee fasen betekent dat soms dat de eerste fase al met een iets grotere omvormer wordt uitgerust dan strikt nodig is voor het eerste dakvlak, zodat de tweede fase daarop kan worden aangesloten zonder dat de omvormer vervangen moet worden. Dat is een rekensom die per gebouw verschilt: hoeveel vermogen er nu al gepland ligt, hoeveel laadpalen er de komende jaren bij komen, en hoe de hoofdaansluiting van het gebouw daar ruimte voor heeft. Wij maken die rekensom op tekening, niet in algemene termen, omdat elk garagebedrijf een andere combinatie heeft van dakvlakken, verbruik en groeiplannen.
Een ander punt dat vaak over het hoofd wordt gezien is de verdeling van het dakvlak zelf. Bij een garagebedrijf ligt er vaak een lichtstraat, een rookluik of een dakopstand voor klimaatinstallatie midden in het vlak dat verder vrij zou zijn voor cellen. Wie nu al weet dat er over twee jaar een tweede lichtstraat bijkomt voor een nieuwe afdeling, kan de banen met cellen zo verdelen dat die toekomstige opstand in een baan zonder cellen valt. Dat soort keuzes wordt bij het opmeten van het dak gemaakt, en het is precies waarom we vragen naar de plannen van een bedrijf en niet alleen naar de huidige situatie.
Er is ook een grens aan wat uitbreiden oplevert, en die grens ligt niet bij de techniek maar bij het dak zelf. Een felsdak gaat lang mee, en het vervangen van een compleet dakvlak om er een groter deel met cellen in te leggen is een grotere ingreep dan het bijplaatsen van een paar losse panelen op een bestaand dak met beugels. Daarom is de vraag naar uitbreiden bij solarfels eigenlijk een vraag die je vooraf beantwoordt, bij de eerste beurt, en niet iets wat je achteraf oplost zoals bij een paneleninstallatie. Wie dat weet en er in het ontwerp op anticipeert, houdt de ruimte open zonder dat het dak twee keer open moet.
Wat dit in geld en in opbrengst betekent, per vierkante meter of per fase, hangt af van het dakvlak, de oriëntatie, het aantal banen met en zonder cellen en de aansluiting die al aanwezig is. Dat rekenen we uit op tekening, per gebouw, niet in een algemeen getal op deze pagina.
Wie overweegt om in fasen te bouwen, doet er goed aan dat plan te delen voordat de eerste banen worden gewalst. Neem contact op met Klikzink, Boylestraat 22 in Ede, en leg de situatie van het garagebedrijf voor: welk dakvlak nu, welk vlak of welke uitbreiding later, en wat er al aan laadpalen of installaties in de planning staat. Daar tekenen we de indeling op die vandaag past en morgen nog klopt.