Klikzink
Een aanbouw is meestal het kleinste dak van het hele huis. Een garage die wordt doorgetrokken, een serre die vast tegen de achtergevel komt, een uitbouw van de keuken met een plat of licht hellend dakje erboven. Juist bij dat soort kleine vlakken komt de vraag naar uitbreiden vaak terug: wat als er later nog een stuk bijkomt, of wat als het huis zelf ook wordt aangepast.
Een dakvlak met solarfels leg je in één werkgang. De banen met cellen en de banen zonder cellen worden samen gewalst en gelegd als één geheel, op maat van het dakvlak dat er op dat moment ligt. Dat betekent dat je bij de aanbouw zelf niet een klein stukje neerlegt met de gedachte dat er later zomaar een tweede stukje tegenaan klikt. De felsbanen sluiten aan op de gording en de daklijn van dat ene vlak, niet op een toekomstig vlak dat nog niet bestaat.
Wat wel kan is dat je van meet af aan rekening houdt met een volgende fase. Twee situaties komen in de praktijk vaak voor bij een aanbouw, en die verschillen wezenlijk.
Als de uitbreiding een eigen dakvlak wordt, los van het bestaande vlak op de aanbouw, dan is dat voor ons gewoon een nieuw project. Het nieuwe vlak krijgt zijn eigen banen met en zonder cellen, zijn eigen aansluiting op de gevel en zijn eigen route naar de bekabeling. Dat kan een jaar later zijn of tien jaar later. Er is geen technische reden waarom dat niet zou kunnen; het is in feite een nieuwe felsbaan die naast de oude komt te liggen. De twee vlakken werken dan naast elkaar, ieder met hun eigen aansluiting, zoals ook wordt beschreven bij hoe de stroom naar binnen komt bij een aanbouw. Bij een garage die eerst een enkel dak had en later wordt verbreed met een tweede garagedeel, is dit de gangbare route: het bestaande vlak blijft ongewijzigd liggen en het nieuwe vlak komt er los naast.
De tweede situatie is anders: hetzelfde dakvlak, maar met de wens om er later meer cellen in te krijgen. Dat kan alleen als er bij de eerste aanleg bewust banen zonder cellen zijn meegelegd, met het idee dat die later vervangen worden door banen met cellen. Dat is geen kwestie van er iets bovenop zetten, maar van een deel van het bestaande dakvlak vervangen door nieuwe felsbanen. Op een aanbouw is dat vlak vaak klein, denk aan vier of vijf banen naast elkaar, en dan is er weinig ruimte om gefaseerd te werken zonder dat je een deel van een net gelegd dak er weer afhaalt. Bij een groter hoofddak is die fasering makkelijker te plannen dan bij het kleine oppervlak van een aanbouw.
Een aanbouw heeft meestal een kleiner dakvlak dan het hoofdgebouw, en vaak een lagere hellingshoek of een andere richting dan het hoofddak. Dat beperkt hoeveel banen er sowieso in passen, en dus ook hoeveel ruimte er is om cellen en blinde banen te verdelen met het oog op een latere uitbreiding. Bij een garage van vier meter breed praat je over een handvol banen; daar een deel bewust blind leggen voor over vijf jaar betekent dat je nu al minder opwekking hebt dan mogelijk zou zijn.
Daar komt de aansluiting op het hoofdhuis bij. Bij veel aanbouwen loopt de dakrand van de aanbouw tegen de gevel van het bestaande huis, vaak net onder een raam of tegen een bestaande regenpijp. De meterkast van het huis zit meestal al ergens vast, en de kabel van de aanbouw moet daar naartoe. Als je later een tweede vlak toevoegt op een ander deel van het huis, dan is de vraag niet alleen of het dakvlak past, maar ook hoe die nieuwe kabel bij dezelfde meterkast komt, of dat er een tweede aansluitpunt nodig is. Dat is per situatie verschillend en hangt af van waar de meterkast zit ten opzichte van de aanbouw.
Ook de overgang tussen het dak van de aanbouw en het hoofddak speelt een rol. Bij sommige woningen loopt de aanbouw met een eigen dakvlak los van het hoofddak, met een duidelijke goot ertussen. Bij andere woningen sluit het dak van de aanbouw juist aan tegen de gevel of zelfs tegen de dakvoet van het hoofddak. In dat laatste geval moet een latere uitbreiding rekening houden met die bestaande aansluiting: waar het water nu al naartoe loopt, waar de bestaande dakrand zit, en of er ruimte is om een nieuw vlak netjes te laten aansluiten zonder de bestaande overgang te verstoren.
Wil je de mogelijkheid van uitbreiden openhouden, dan is het zinvol om dat te melden voordat de eerste banen gewalst worden. Wij kunnen op tekening aangeven welke banen wel en welke geen cellen krijgen, en waar een eventuele latere kabel het makkelijkst kan worden aangelegd. Dat voorkomt dat een dakdekker over een paar jaar het hele vlak weer open moet leggen om een paar banen te wisselen.
Wat we niet vooraf kunnen zeggen is of uitbreiden op jouw aanbouw voordeel oplevert, en wat dat kost. Dat verschilt per dakvlak: de grootte, de richting, de hoek, en wat er op het hoofddak al wel of niet ligt. Dat rekenen we uit op tekening, niet in algemene termen op deze pagina.
Bij een klein dakvlak zoals een aanbouw heeft het vaak meer zin om in één keer te bepalen hoeveel opwekking je wilt, en dat meteen aan te leggen, dan om ruimte vrij te houden voor een fase die misschien nooit komt. Het dakvlak van een aanbouw is meestal te beperkt om daar spijt van te krijgen: er passen sowieso niet veel banen naast elkaar, en een paar jaar wachten met een deel van de cellen levert weinig op als het vlak toch bijna vol ligt. Bij een aanbouw die je nu al aanlegt, is de meest voorkomende situatie dan ook dat het hele vlak in één keer met cellen wordt gelegd, en dat een eventuele latere uitbreiding een nieuw, apart dakvlak wordt op een ander deel van het huis, met zijn eigen aansluiting.