Verzekeraar: solarfels tegenover ander dakintegraal systeem

Een verzekeraar die een offerte beoordeelt voor een dak met geïntegreerde opwekking, kijkt niet naar het merk. Hij kijkt naar wat er op de tekening staat: welk materiaal, welke bevestiging, wie garant staat voor de waterdichtheid van het hele dakvlak. Dat is dezelfde vraag die terugkomt op de pagina over wat de verzekeraar er in het algemeen van vindt, maar hier gaat het om iets specifieker: er zijn inmiddels meerdere partijen die cellen in het dakvlak zelf verwerken, en die systemen zijn onderling niet gelijk. Voor een verzekeraar maakt dat verschil, en voor de opdrachtgever die straks de polis moet afsluiten ook.

Het eerste waar een verzekeraar naar vraagt is simpel: is dit een dak, of is dit een paneel dat op een dak lijkt. Bij solarfels is het antwoord eenduiding. De cel ligt in een stalen felsbaan, dezelfde baan die ook zonder cel gebruikt wordt, blind bevestigd onder de fels, zonder schroef of beugel door het dakvlak. Er is geen aparte laag die apart beoordeeld moet worden. Andere dakintegrale systemen werken soms met een kunststof of composiet drager waarin de cel is gevat, die vervolgens op een onderconstructie wordt gelegd en aan de zijkanten wordt gekoppeld aan de aangrenzende banen of pannen. Voor de verzekeraar is dat een tussenvorm: het dakvlak bestaat dan uit twee materialen die elk hun eigen gedrag hebben bij hitte, vorst en windbelasting, en die op de naad tussen elkaar moeten blijven aansluiten. Dat is niet per se een probleem, maar het is een ander beoordelingspunt dan bij een enkelvoudig stalen felssysteem.

Het tweede punt is de bevestiging, en hier zit het belangrijkste verschil. Bij solarfels is de klem die de baan vasthoudt onder de fels, dezelfde klem die bij een normale felsbaan het dak vastzet. De opwekking zit dus letterlijk in de dakbedekking, met dezelfde bevestigingsmethode als het stalen dak dat er al jaren beproefd op ligt. Een verzekeraar die stalen felsdaken kent, kent deze bevestiging al. Bij een ander dakintegraal systeem, vooral wanneer de cel in een eigen kader of frame ligt dat op de bestaande dakconstructie wordt geklikt of geschroefd, moet de verzekeraar een nieuwe beoordeling maken: hoe zit de bevestiging van dat kader vast aan de gordels, wat gebeurt er bij windbelasting op de rand van het dakvlak, en is er een doorvoer die apart afgedicht moet worden. Dat hoeft niet slechter te zijn. Sommige van die systemen zijn juist heel grondig getest op windbelasting, met eigen testrapporten per dakhelling, en dat kan een verzekeraar net zo goed overtuigen. Het is alleen een ander soort bewijs dan bij een stalen fels die zelf al decennia de norm is.

Waar bij een gewoon paneel op beugels

Om het verschil scherp te krijgen helpt het om terug te gaan naar de vergelijking die ook elders op deze site gemaakt wordt, bijvoorbeeld tegenover panelen op beugels. Bij een paneel op beugels is er een dak, en daarboven een constructie die los daarvan beoordeeld wordt: doorboringen, beugelbelasting, brandveiligheid van de spouw onder het paneel. Een dakintegraal systeem, welk merk dan ook, neemt die spouw en die doorboringen weg. Dat is precies waarom verzekeraars over het algemeen positiever zijn over elke vorm van dakintegrale opwekking dan over opgebouwde panelen. De vraag die overblijft, is niet meer of er sprake is van een aanbouw, maar hoe het geïntegreerde vlak zelf zich houdt bij storm, hagel en jarenlange thermische beweging. En daar lopen de systemen uiteen.

Een derde punt waar een verzekeraar op let, is wie garant staat als er iets misgaat op de grens tussen twee producten. Bij solarfels is die grens er niet: de baan met cel en de baan zonder cel zijn hetzelfde stalen profiel, gewalst op dezelfde machine, gefelst op dezelfde manier. Er is geen kit- of rubbernaad tussen twee verschillende materialen die na verloop van tijd kan gaan werken. Bij een systeem waarbij een apart kader met cellen wordt ingepast tussen bijvoorbeeld dakpannen, ligt die naad er wel, en de verzekeraar wil dan weten wie verantwoordelijk is als daar een lek ontstaat: de dakdekker, de leverancier van het kader, of de leverancier van de pan. Dat is geen verwijt aan die systemen, want goede leveranciers regelen dat sluitend met een enkele partij die garant staat voor het geheel. Maar het is een vraag die bij solarfels simpelweg niet gesteld hoeft te worden, omdat er geen tweede materiaal en geen tweede partij in het spel is. Wie hetzelfde wil weten voor een specifieke dakvorm, vindt dat uitgewerkt bij de pagina's over het zadeldak en het schilddak, waar de aansluitingen tussen dakvlakken juist bepalend zijn voor wat een verzekeraar als risico ziet.

Waar een ander systeem het beter kan doen

Eerlijkheid hoort hier ook een keer de andere kant op te wijzen. Sommige dakintegrale concurrenten zijn specifiek ontwikkeld en getest voor extreme omstandigheden, met certificering per klimaatzone of per hagelklasse, en hebben daarmee een dossier dat een verzekeraar in één keer alle vragen laat afvinken. Solarfels is een relatief nieuwe toepassing van een oud en vertrouwd felssysteem; het dossier groeit met elk project, maar is minder uitgebreid dan bij een fabrikant die al jaren uitsluitend dakintegrale zonnepanelen maakt en daar een stapel testrapporten voor heeft opgebouwd. Een verzekeraar die het zekerste wil, kan om die reden soms liever een merk zien met een lange staat van dienst specifiek in zonnedaken, ook als het technisch een ander soort systeem is dan een stalen fels. Wie op een lastige locatie zit, bijvoorbeeld een kuststreek met veel windbelasting, of een flauwe helling zoals besproken bij de pagina over de flauwe helling, kan er goed aan doen om beide systemen naast elkaar te laten beoordelen door de eigen verzekeraar voordat er een keuze gemaakt wordt.

De praktijk bij een project is meestal dat de verzekeraar niet vooraf een lijst met goedgekeurde merken heeft, maar per aanvraag de tekening en het testrapport opvraagt. Voor solarfels betekent dat: het gewalste stalen profiel, de klembevestiging onder de fels, de matte coating die verweert zoals een normaal dak, en de garantie van Klikzink op het geheel. Dat is meestal genoeg om de aanvraag zonder extra opslag door te laten. Bij een dakvlak dat uit twee materialen bestaat, wil de verzekeraar vaak iets meer papierwerk zien: montagevoorschrift, testrapport windbelasting, en een sluitende garantieregeling tussen de betrokken partijen. Dat is op te leveren, maar het is een extra stap die bij een enkelvoudig stalen systeem wegvalt.

Wie beide varianten overweegt, doet er goed aan dat gewoon aan de eigen verzekeraar voor te leggen voordat het dak besteld wordt, met de tekening van beide systemen erbij. Klikzink rekent op tekening door hoe de bevestiging en de aansluitingen bij een specifiek dakvlak uitpakken, kosteloos en zonder dat daar een verplichting aan hangt. Boylestraat 22 in Ede is het adres waar die tekening binnenkomt, en waar iemand meekijkt of het antwoord van de verzekeraar in dit geval eenvoudiger uitpakt dan bij het andere systeem, of niet.