Klikzink
Een zadeldak is de meest voorkomende vorm die er is: twee vlakken tegen elkaar aan, met een nok ertussen. Vaak wijst het ene vlak zuidelijk en het andere noordelijk, of het ene naar het oosten en het andere naar het westen. Die twee vlakken hoeven niet hetzelfde te doen, en dat is precies waar de keuze tussen een gewoon paneel op beugels en een felsbaan met geïntegreerde zonnecellen om draait.
Bij een zadeldak ligt de nok in het midden, en dat is een praktisch punt: de kabels van beide dakvlakken kunnen daar samenkomen en gezamenlijk naar binnen. Bij een felsbaan met cellen erin loopt de bekabeling onder de banen door naar de nok, zonder dat er ergens een kabelgoot over het dakvlak zichtbaar hoeft te zijn. Bij panelen op beugels ligt dat net zo: de omvormerkabels lopen doorgaans ook naar het hoogste punt van het dak. Op dat vlak is er dus weinig verschil. Het verschil zit in wat er onder de kabel zit: bij beugels is dat een dakbedekking met een tweede laag erop, bij de felsbaan is de kabel onderdeel van het dakvlak zelf.
Omdat een zadeldak twee kanten op wijst, kunnen de twee vlakken apart geschakeld worden. Dat geldt voor beide systemen, maar het is bij een zadeldak relevanter dan bij een dak dat maar één kant op ligt. Stel dat het ene vlak op het zuiden ligt en het andere op het noorden: dan wek je op het zuiden veel op en op het noorden weinig, en die twee stromen horen niet in dezelfde string te zitten, anders bepaalt het zwakste vlak de opbrengst van het geheel. Met een felsbaan geldt dit net zo goed: het zuidvlak krijgt de cellen, het noordvlak kan gewone banen krijgen zonder cellen, en het dak blijft er even rustig uitzien. Bij een dak dat oost-west ligt, verschillen de twee vlakken minder in opbrengst per uur maar wel in piekmoment; ook dan is apart schakelen de gewone werkwijze, ongeacht welk systeem je kiest.
Bij een enkelvoudig hellend dak, zoals een lessenaarsdak, is er maar één keuze te maken: het hele vlak krijgt hetzelfde systeem of niet. Bij een zadeldak kun je de twee vlakken onafhankelijk van elkaar behandelen, en dat opent een tussenweg die bij één vlak niet bestaat: het ene vlak vervangen en met cellen uitvoeren, het andere vlak laten zoals het is of daar juist panelen op beugels plaatsen omdat dat vlak toch al goed ligt. Een aannemer die een schuur met zadeldak aanpakt waarvan alleen het zuidvlak lekt, hoeft niet het hele dak te vervangen om toch van geïntegreerde opwekking gebruik te maken; het noordvlak kan blijven zoals het is.
Ligt er op beide vlakken van het zadeldak een dakbedekking van een jaar of tien, in goede staat, zonder lekkages of achterstallig onderhoud, dan is er geen reden om dat dak eraf te halen voor geïntegreerde opwekking. Een paneel op beugels gaat gewoon op de bestaande pannen of platen, ongeacht of het dakvlak op het zuiden, noorden, oosten of westen ligt. Dat is de goedkopere weg per wattpiek, en die rekensom verandert niet doordat het dak een nok heeft in plaats van één vlak. De felsbaan met cellen wordt pas de moeite waard op het moment dat je toch een nieuwe dakbedekking gaat aanbrengen, bijvoorbeeld omdat het dak lekt, versleten is, of omdat het een nieuwbouwproject betreft waar de dakbedekking nog gekozen moet worden. Dan betaal je in feite één keer voor dak en opwekking samen, in plaats van eerst voor een dak en daarna nog eens voor een montagesysteem erbovenop.
Een voorbeeld maakt dat concreet. Bij een woning met een zadeldak waarvan de pannen tien jaar oud zijn en zonder klachten liggen, is het antwoord voor beide vlakken hetzelfde: panelen op beugels, ongeacht de richting. Bij een woning waarvan de dakbedekking aan vervanging toe is, en waar toch een aannemer op het dak moet voor nieuwe platen of pannen, ligt dat anders: dan is het aanbrengen van een felsbaan met cellen geen extra werkgang boven op de vervanging, maar de vervanging zelf, uitgevoerd in een variant die ook stroom opwekt. Het verschil zit dus niet in de vorm van het dak maar in de staat waarin het verkeert op het moment dat de keuze gemaakt wordt.
Een paar dingen zijn eigen aan deze vorm. De nok is het punt waar de doorvoer meestal het handigst ligt, voor beide systemen. De twee vlakken bieden de mogelijkheid om per vlak een andere afweging te maken: op het ene vlak volstaat de bestaande dakbedekking met panelen erop, op het andere vlak wordt toch vervangen en kan dat gecombineerd worden met geïntegreerde cellen. En omdat een zadeldak vaak asymmetrisch benut wordt qua zoninval, is apart schakelen van de twee vlakken bijna altijd de juiste uitvoering, onafhankelijk van welk systeem er ligt.
Voor de precieze verdeling, welk vlak welke uitvoering krijgt en wat dat betekent voor de aansluiting bij de nok, kijken we naar de tekening van het dak. Dat rekenen we uit per vlak, niet in algemene getallen die voor elk zadeldak hetzelfde zouden zijn.