Klikzink
Wie een verzekeraar belt over zonnepanelen op een woonhuis, krijgt meestal een vragenlijst terug. Hoe zijn de panelen bevestigd, wie heeft ze gemonteerd, is er een certificaat, is de installatie aangemeld. Die vragen bestaan omdat panelen op beugels een toegevoegde constructie zijn: iets dat later op een bestaand dak is gezet, met eigen bevestigingspunten, eigen bekabeling over het dakvlak en eigen risico's op lekkage of loskomen bij storm. De verzekeraar beoordeelt die toevoeging apart van het dak zelf.
Bij een felsbaan met geïntegreerde zonnecellen ligt die vraag anders, en dat is precies waarom het de moeite waard is om er apart naar te kijken voordat je met een verzekeraar belt. De cellen zitten niet op het dak, ze zitten in het dak. De bevestiging van de baan aan de gordingen is dezelfde bevestiging als die van de opwekking. Er is geen los systeem dat je apart kunt beoordelen op montagekwaliteit, omdat er geen tweede laag is. Voor een verzekeraar is dat in de praktijk een ander gesprek: niet over de constructie van een opgelegd systeem, maar over de dakbedekking zelf, met een elektrische functie erin.
Wat dat concreet betekent voor de polis van een woonhuis, verschilt per verzekeraar en per maatschappij, en dat durven we niet in te vullen met een getal dat we niet hebben. De ene polis behandelt een dak met geïntegreerde opwekking als bouwkundig onderdeel van de opstalverzekering, zonder aparte clausule voor de elektrische installatie op het dak. De andere maatschappij vraagt alsnog om een aansluitschema of een keuringsrapport van de omvormer, ook al zit er geen los paneel op het dak. Het is dus geen kwestie van dit hoeft nooit gemeld te worden. Het is een kwestie van: meld het bouwkundig als dakbedekking, en meld de elektrische installatie zoals je dat bij elke vorm van opwekking zou doen, of dat nu via losse panelen is of via de fels zelf.
Bij een gewoon woonhuis met een gemiddeld dakvlak speelt dat gesprek zich meestal af rond twee vragen die de verzekeraar wil beantwoord zien. De eerste is: is dit een vaste, permanente voorziening die hoort bij de opstal, of een los toestel dat apart verzekerd moet worden zoals een wasmachine dat is voor de inboedel. Bij een felsbaan met cellen erin is het antwoord daarop eenvoudiger te geven dan bij paneeltjes op beugels: de baan is de dakbedekking. Je kunt hem niet verwijderen zonder het dak open te breken. Dat maakt het voor een verzekeraar logischer om het gewoon bij de opstal te rekenen, net als de dakpannen of de goot.
De tweede vraag gaat over risico, en dat is waar het verbruikspatroon van een woonhuis om de hoek komt. Een gezin verbruikt de meeste stroom 's ochtends vroeg en 's avonds, wanneer er gekookt, gedoucht en televisie gekeken wordt. De zon doet op datzelfde moment het minste: het meeste vermogen komt midden op de dag, wanneer er in huis vaak niemand is. Dat verschil bepaalt niet alleen hoeveel stroom je zelf gebruikt en hoeveel er teruggaat naar het net, het bepaalt ook wat er met dat overschot gebeurt, en dat is een vraag die niet over de fels gaat, maar over de omvormer en de aansluiting. Voor een verzekeraar is vooral relevant of die aansluiting op de juiste manier is aangemeld en beveiligd, ongeacht of de stroom van een los paneel komt of uit de dakbaan zelf. Dat gesprek voer je met de netbeheerder en de installateur van de omvormer; de verzekeraar wil doorgaans alleen weten dat het volgens de regels is aangesloten.
Waar de fels wél verschil maakt, is bij de vragen die een verzekeraar normaliter stelt over montage en bevestiging bij storm en hagel. Bij een paneel op beugels wordt vaak gevraagd of de montage is uitgevoerd volgens een montagevoorschrift, met het juiste aantal bevestigingspunten voor de daklast en de windzone van dat woonhuis. Bij een felsbaan met geïntegreerde cellen valt die vraag samen met de vraag die je normaal al krijgt over de dakbedekking zelf: is het dak vakkundig gelegd, met de juiste klemmen onder de fels, passend bij de kap en de windbelasting op die locatie. Er is geen aparte montage van een opwekkingssysteem die extra beoordeeld moet worden, omdat er geen tweede systeem is.
Een voorbeeld maakt dat concreet. Stel een vrijstaand woonhuis met een zadeldak, twee dakvlakken op het zuiden en het noorden, een dakvlak van gemiddelde omvang zoals je in een woonwijk tegenkomt. Bij een regulier paneel op beugels zou de verzekeraar willen weten hoe de beugels op de bestaande pannen of leien zijn bevestigd, of er een doorvoer door de dakbedekking is gemaakt voor de bekabeling, en of dat waterdicht is uitgevoerd door een erkend bedrijf. Bij een dakvlak met solarfels vervalt die vraag in de vorm waarin hij meestal gesteld wordt, omdat er geen doorvoer voor bevestiging is en de bekabeling intern via de bak onder de nok naar binnen gaat. Wat overblijft is de vraag die je bij elk nieuw dak al krijgt: is het gelegd door een gecertificeerd dakbedekkingsbedrijf, en is er een verklaring van oplevering.
Dat scheelt niet in premie, want daar doen we geen uitspraak over zonder het bij een specifieke polis te hebben opgevraagd, maar het scheelt in het aantal formulieren dat een eigenaar van een woonhuis moet invullen en het aantal losse clausules dat een verzekeraar aan de polis kan toevoegen. Minder losse onderdelen om te beoordelen, betekent minder losse dingen die apart kunnen worden uitgesloten of aangepast.
Belangrijk is wel dat dit geen garantie is dat elke verzekeraar het zo behandelt. Sommige maatschappijen hebben hun polisvoorwaarden nog niet aangepast aan dakbedekking met geïntegreerde opwekking en vragen alsnog om documentatie die bij een regulier paneel gebruikelijk is. Het advies dat we een opdrachtgever altijd geven, is: bel de verzekeraar voordat het dak wordt gelegd, leg uit dat het om geïntegreerde opwekking in de dakbedekking gaat en niet om een los systeem, en vraag concreet wat er in de polis moet worden opgenomen. Dat is een gesprek van tien minuten dat achteraf een hoop gedoe bij een schademelding voorkomt.
Wat wij op tekening kunnen aanleveren, is een omschrijving van de dakopbouw, het type bevestiging en het feit dat er geen doorboring van de dakbedekking is voor de opwekking. Dat is precies de informatie die een verzekeraar nodig heeft om te bepalen hoe hij het dak wil classificeren. Wat we niet kunnen invullen is het bedrag waarmee dat de premie beïnvloedt, want dat verschilt per maatschappij, per regio en per polis, en dat weten wij oprecht niet.
Voor een aannemer of architect die dit aan een opdrachtgever moet uitleggen, is de korte versie: het dak is bij een verzekeraar makkelijker te classificeren als gewone dakbedekking, omdat het dat feitelijk ook is, met een elektrische functie erin verwerkt. Dat is geen vervanging van het gesprek met de verzekeraar, maar het maakt dat gesprek eenvoudiger dan bij een los systeem op beugels, waar constructie en opwekking twee dingen zijn die apart beoordeeld worden.
Wie hierover meer wil weten voor een specifiek dakvlak, kan dat op tekening laten uitwerken door Klikzink. Dat kost niets en het levert de omschrijving op die nodig is voor het gesprek met de verzekeraar.