Klikzink
Een felsdak met gewone panelen erop is een bekende combinatie. De felsbaan zelf heeft geen cellen, de panelen worden met klemmen op de fels bevestigd, zonder dat er een gat in het dak komt. Dat is meteen de reden waarom uitbreiden op dit dak relatief eenvoudig is: je monteert extra klemmen op de banen die nog vrij zijn, legt er panelen op, en trekt de kabel bij naar de bestaande omvormer of naar een tweede groep. Het dakvlak zelf verandert niet, alleen wat erop ligt.
Bij een felsbaan met de zonnecellen in het vlak zelf werkt dat anders, en dat is precies waar deze twee oplossingen uit elkaar gaan lopen. De cellen liggen in de baan, dus een baan is of een opwekkende baan of een gewone baan. Je kunt er geen paneel bovenop klemmen zonder de reden voor de vlakke, egale look weer teniet te doen. Wil je een dakvlak met cellen later uitbreiden, dan zijn er twee routes. De eerste is dat je bij de eerste keer al een tweede dakvlak meeneemt dat leeg blijft, bijvoorbeeld de achterkant van het dak, en dat je daar later een tweede set banen met cellen op legt. De tweede route is dat je in het bestaande vlak bewust banen zonder cellen laat liggen, op plekken die je makkelijk kunt bereiken, en die achteraf vervangt door banen met cellen. Beide routes werken, maar ze moeten van tevoren bedacht zijn. Bij een felsdak met panelen erop hoef je dat niet te bedenken: je legt het dak, en de vraag of en wanneer je uitbreidt beantwoord je pas als het zover is.
Een voorbeeld maakt het verschil concreet. Stel een loods met een zadeldak, twee vlakken van gelijke grootte. Bij panelen op een felsdak leg je nu een derde van het zuidvlak vol, en over vijf jaar, als het bedrijf groeit, leg je er zonder problemen panelen bij, tot het vlak vol ligt of tot je ook het noordvlak gebruikt. De felsbaan onder de panelen is overal hetzelfde, met of zonder paneel erop maakt voor de baan zelf niets uit.
Bij felsbanen met cellen erin leg je bij die loods nu het hele zuidvlak vol met opwekkende banen, want dat is de meest voor de hand liggende plek, en dan is er voor uitbreiding op dat vlak geen ruimte meer. Wil je later meer vermogen, dan is de enige weg het noordvlak, met minder opbrengst per baan, of het geplande gebruik van banen zonder cellen die je van tevoren op het zuidvlak had laten liggen. Die keuze moet je dus vooraf maken, niet achteraf.
Op het punt van uitbreiden is een felsdak met panelen erop eenvoudiger, en dat mag hier gezegd worden. Je bouwt het dak zonder erin verweven opwekking, en je besluit los daarvan, op elk moment, hoeveel paneel je erop legt en waar. Dat maakt plannen makkelijker, want je legt je niet vast op een verdeling van cellen en niet-cellen die je bij de bouw al moet kiezen. Het is ook vaak goedkoper. Een gewone felsbaan zonder cellen kost minder dan een baan met cellen erin, en een los paneel op klemmen kost minder per wattpiek dan een zonnecel die in de baan zelf is verwerkt. Wie vooral op geld rekent en niet gebonden is aan een architectonisch beeld, komt bij panelen op een felsdak vaak goedkoper uit dan bij dit product, zeker als de uitbreiding pas na jaren nodig is en er dan nieuwere, goedkopere paneeltypes op de markt zijn.
Dat prijsverschil is precies waarom de vraag on uiterlijk zo belangrijk is. Een paneel op klemmen steekt een paar centimeter boven het dakvlak uit, heeft een rand, en werpt bij lage zon een smalle schaduwstreep op de baan ernaast. Op een loods met een plat, praktisch dakvlak valt dat niemand op. Op een dak dat zichtbaar is vanaf de straat, bij een kantoorpand, een woning of een gebouw waar de architect bewust voor een rustig, egaal dakvlak heeft gekozen, telt dat verschil wel. De felsbaan met cellen erin ligt vlak, zonder rand, zonder klemmen die je van de grond af ziet zitten, in dezelfde matte kleur en op dezelfde lijn als de rest van het dak. Dat is de reden waarom dit product bestaat: niet omdat het per wattpiek goedkoper is, maar omdat het dak er hetzelfde uitziet met of zonder opwekking.
Wanneer uitbreiden dus wel of niet een reden is om voor cellen in het dakvlak te kiezen, hangt af van wat er op het spel staat. Bij een utilitair dak waar niemand naar het uiterlijk kijkt en waar je flexibiliteit wilt om over een paar jaar zomaar wat panelen bij te leggen, is een felsdak met panelen erop de logische keuze. Bij een dak waar het aanzien telt, en waar je van tevoren al weet hoeveel dakvlak je aan opwekking wilt geven, kun je met felsbanen met cellen erin naar diezelfde uitbreiding toewerken, zolang je dat bij het ontwerp meeneemt. Ga je zonder die planning uitbreiden, dan loop je vast op een vlak dat al vol ligt met cellen, of op een tweede vlak dat minder gunstig ligt.
Terzijde, maar relevant voor wie toch al met uitbreiden bezig is: bij dit product vervang je een defecte baan met cellen door precies zo'n baan, met dezelfde werkende breedte en dezelfde fels, blind bevestigd onder de klemmen zoals de rest van het dak. Er gaat geen schroef doorheen, dus vervangen raakt de waterdichtheid van de banen ernaast niet aan. Diezelfde bevestiging is ook waarom uitbreiden op een later moment technisch simpel blijft, mits er ergens in het dakvlak nog banen liggen die je kunt vervangen door banen met cellen.
Om te bepalen of uitbreiden op jouw dak beter gepland kan worden met een tweede vlak, met vervangbare banen, of dat een felsdak met gewone panelen op klemmen voor jouw situatie eenvoudiger en goedkoper is, kijken we naar de tekening: de vorm van het dak, de vlakken die er zijn, en het moment waarop je wilt kunnen uitbreiden. Wattpiek per vierkante meter, meerkosten per uitvoering en de terugverdientijd verschillen per dakvlak en per uitvoering, dus die rekenen we uit op basis van jouw tekening, niet op basis van een getal dat op deze pagina zou staan.