Klikzink
Een kantoorpand heeft een verbruikspatroon dat toevallig goed samenvalt met wat een dak kan opwekken. Overdag draaien de computers, de verlichting, de koeling en de koffieautomaat, en overdag levert een dakvlak stroom. Dat maakt het gebouwtype interessant voor een dak dat zelf opwekt, los van hoe dat dak er precies uitziet. Deze pagina zet neer waar dat op staat of valt bij een kantoorpand specifiek: het verbruik overdag, het dakvlak dat vaak al vol staat met installaties, en de gevel en het dak die meetellen omdat er klanten en bezoekers over de vloer komen.
Het dak van een kantoorpand is zelden een leeg vlak. Er staan luchtbehandelingskasten op, liftmachinekamers, klimaatunits, soms een dakterras of een rookgasafvoer. Bij een dak met geïntegreerde zonnecellen verandert dat niet: de units blijven staan waar ze stonden, en de felsbanen lopen erlangs zoals een gewone felsbaan dat ook zou doen. Het verschil is dat de banen die vrij liggen, ook meteen de banen zijn die stroom leveren. Er komt geen aparte laag paneelframes boven het dakvlak die om de installaties heen gepast moet worden. Op tekening betekent dat vaak dat we eerst kijken welk deel van het dakvlak vrij en onbeschaduwd is, en dat gedeelte vullen we met de banen die cellen bevatten. De rest is gewone felsbaan in dezelfde kleur en lijn, dus het dakvlak blijft in het geheel herkenbaar als één dak, ook rond een dakopstand of een trappenhuis.
Omdat een kantoor grotendeels overdag stroom vraagt, valt de opwekking van een dak met geïntegreerde cellen samen met het moment dat het gebouw die stroom ook gebruikt. Dat is geen kenmerk van dit product, dat geldt voor zonnestroom in het algemeen, maar het is wel de reden waarom een kantoorpand vaak een logischere kandidaat is dan bijvoorbeeld een gebouw dat vooral 's avonds bewoond wordt. Hoeveel dat in kilowattpiek betekent, hangt af van de oriëntatie van het dakvlak, de dakhelling en het oppervlak dat vrij van installaties is. Wij rekenen dat door op tekening, per dakvlak, en zeggen daar liever niets algemeens over dan een getal dat voor dit gebouw niet klopt.
Bij een kantoorpand kijkt niet alleen de eigenaar naar het dak. Een bezoeker die de parkeerplaats oploopt, ziet de gevel en de dakrand. Iemand die het pand aanvliegt via satellietbeelden voor een locatiebezoek ziet het dakvlak in zijn geheel. Bij een dak met geïntegreerde cellen blijft dat vlak rustig: de cellen liggen in het vlak van de baan, niet erboven, en ze hebben dezelfde matte donkere kleur en dezelfde lijn als de banen zonder cellen. Er is geen randje beugels dat een schaduwlijn trekt, geen tweede laag die vanaf de straat als een duidelijk aangebouwd element opvalt. Voor een bedrijfspand waar het aanzien onderdeel is van hoe het bedrijf zich presenteert, is dat een reden om dit dak te overwegen naast de gewone afweging van kosten en opbrengst. Meer over hoe die kleur en glans precies werken staat op zinklook.com; hier gaat het vooral over wat dat voor het totaalbeeld van een kantoorpand betekent.
Een dak met geïntegreerde cellen is duurder per wattpiek dan losse panelen op beugels, en dat blijft zo bij een kantoorpand net zo goed als bij elk ander gebouw. Het argument dat het wel loont, zit in de combinatie: als het dak van een kantoorpand toch aan vervanging toe is, of als het gebouw nieuw wordt neergezet, betaal je één keer voor het dak en de opwekking samen in plaats van twee keer, eerst voor het dak en later voor de panelen erop. Bij een bestaand kantoorpand met een dak dat nog jaren meekan, is een set panelen op beugels vaak eenvoudigweg de goedkopere en snellere weg naar dezelfde kilowattuur. Dit product is dan niet de eerste optie. Het wordt pas interessant op het moment dat er sowieso een nieuwe dakbedekking komt, bijvoorbeeld bij een renovatie van het pand of bij nieuwbouw op een bedrijventerrein.
Bij een kantoorpand loopt vaak meer over het dak dan bij een eenvoudige loods: een rookluik, een noodtrap naar het dak, een hekwerk voor de onderhoudsmonteur van de klimaatinstallatie, soms een dakterras voor het personeel. Al die elementen moeten in de tekening staan voordat we kunnen zeggen welk deel van het dakvlak vrij is voor de banen met cellen en welk deel gewone felsbaan blijft. Dat is precies het werk dat we zonder kosten doen voordat er een bestelling ligt: op basis van de bouwtekening bepalen we de indeling, en pas dan volgt een prijs die bij dat specifieke dakvlak past.
Hoe de bekabeling het dak verlaat en waar de omvormer een plek krijgt, wat er gebeurt als één baan beschadigd raakt, hoe de garantie en de verzekering hiermee omgaan, en hoe onderhoud en schoonmaak van dit dak eruitzien: dat zijn vragen die voor een kantoorpand niet wezenlijk anders liggen dan voor andere gebouwen, en die staan stuk voor stuk op hun eigen pagina, uitgewerkt met het gebouwtype erbij. Wat op deze pagina de moeite waard was om apart te zetten, is het verbruikspatroon overdag, het dakvlak dat vaak al vol met installaties staat, en de manier waarop het dak meetelt in hoe het pand overkomt op iedereen die er langsloopt of het aanrijdt.
Wie dit overweegt voor een kantoorpand, doet er goed aan om te beginnen bij de dakplanning: staat er een renovatie of nieuwbouw op de rol, en welk deel van het dakvlak is werkelijk vrij van schaduw en techniek. Op basis daarvan kunnen we de indeling en de opbrengst voor dat specifieke dak doorrekenen.